Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Κίνητρα στη ΝΔ για να αποσύρει τον Πάκη



Λοιπόν δεξιούληδες, αν θέλετε να προβείτε σε μία πραγματικά έξυπνη κίνηση, τολμήστε: αποσύρετε τον Πάκη! 

Με το καλό ή με το στανιό. Με πειθώ ή αγριάδα. Πιέστε το άθυρμα αυτό να παραιτηθεί. Τώρα. Ή, το αργότερο, όταν φέρει ο Τσίπρας στη βουλή τη συμφωνία με τους Σκοπιανούς απατεώνες (μετά θα είναι πολύ αργά). 

Αν ο Πάκης παραιτηθεί, η νυν βουλή θα αποτύχει να εκλέξει Πρόεδρο Δημοκρατίας (υποθέτουμε ότι οι προδότες άλλων κομμάτων που θα προστρέξουν στον Τσίπρα για να σώσουν την έδρα τους, δεν θα είναι και τόσοι πολλοί), θα γίνουν εκλογές και θα κερδίσετε την εξουσία. Θα έχετε έτσι την ευκαιρία να «σώσετε την Ελλάδα» όπως διατείνεστε. 

Μην αρχίσετε τα σάπια «εμείς δεν παίζουμε με τους θεσμούς» κτλ. Γνωρίζουμε τι παιχνίδια παίζετε και ασφαλώς δεν περιμένουμε να διακινδυνεύσετε το «κύρος» των «θεσμών». Οι «θεσμοί» σας, φαύλοι και αναξιόπιστοι, είναι τα εργαλεία με τα οποία νοθεύετε τη λαϊκή βούληση, καταπνίγετε οποιαδήποτε λαϊκή αντίδραση και κατσικώνεστε στην εξουσία προς όφελος των αφεντικών σας και των κολλητών σας. 

Δεν ζητάμε να σκοτώσετε τις χήνες με τα χρυσά αυγά, μία εξαίρεση ζητάμε μόνο, με το αζημίωτο. Μία. Μία έμμεσα πατριωτική κίνηση, την πρώτη και ίσως τελευταία στην πολύχρονη δωσιλογική σας ιστορία: απόσυρση του Πάκη. 


Δεν θέλουμε δικαιολογίες και πολύ περισσότερο φθηνές. Ο Τσίπρας έπαιξε με τους «θεσμούς» και κέρδισε. Πήγε τη χώρα σε εκλογές εκμεταλλευόμενος την (μη) εκλογή Προέδρου και άρπαξε την εξουσία. Μας φόρτωσε 100 δις επιπλέον χρέος και τον Καρανίκα στην πλάτη. Έπαιξε βρώμικα, όσο βρώμικα του επέτρεψαν οι «θεσμοί» σας και τώρα δεν φεύγει με τίποτα. 

Κάντε το ίδιο. Οι «θεσμοί» σας το επιτρέπουν. Εσείς θα έχετε την πολυπόθητη εξουσία κι εμείς θα σώσουμε, έστω και προσωρινά, τη Μακεδονία. Όπως βλέπετε είμαστε ρεαλιστές (έτσι δεν μας προτρέπει η πολιτική ορθότης την οποία προσκυνάτε;). 

Ας μιλήσουμε λοιπόν «ρεαλιστικά»: Η κυβέρνηση (αισχρής) μειοψηφίας Τσίπρα-Κοτζιά, χαρίζει την ιστορία μας στους Σκοπιανούς, θαλάσσια οικόπεδα στους Αλβανούς και εδάφη στους Τούρκους. Μετά την οικονομική συνθηκολόγηση, παραχωρεί εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Αυτό λέγεται προδοσία της χώρας. 

Εσείς, γνωστοί γιέσμεν του παρελθόντος (και νυν και αεί), διαμαρτύρεστε για τα οικονομικά και εθνικά θέματα, ενώ γνωρίζετε πολύ καλά ότι θα κάνατε τα ίδια και χειρότερα αν βρισκόσασταν στην εξουσία. Φωνασκείτε όχι επί της ουσίας, αλλά επί της διαδικασίας: «γιατί να πουλάει την Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι εμείς;». Αυτό λέγεται προδοσία συν υποκρισία. 

Εμείς, ο λαός, ευνουχισμένος και αποχαυνωμένος, καμία δυνατότητα να σας σταματήσουμε δεν έχουμε, εκτός από το να παίζουμε καθυστέρηση. Να περιορίζουμε προσωρινά τις απώλειες, ελπίζοντας σε κάποιον απομηχανής θεό. Σε κάποιο θαύμα. Για το λόγο αυτό, μερικοί χειροκροτήσαμε τη μισότρελη Πρόεδρο Ζωή («θεσμική» κι αυτή φούσκα), που το καλοκαίρι του 2015, όταν εσείς γίνατε δεκανίκι του Τσίπρα για να «σωθεί η πατρίδα» (οι τραπεζίτες και οι ελίτ), προσπαθούσε με «θεσμικά» τερτίπια να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα, να κωλυσιεργήσει, να αναβάλει το μοιραίο. 

Σας δίνουμε λοιπόν το απόλυτο κίνητρο. Την εξουσία. Τη δυνατότητα να είστε εσείς οι εκλεκτοί των ισχυρών, εσείς οι συνομιλητές των φονιάδων. Αν δεν σας φθάνει, σας έχουμε κι άλλα. Το μοντέλο Πάκης είναι παλαιό και ξεπερασμένο. Δεν τραβάει. Αντιπροσωπεύει το απόλυτο τίποτα (πώς το λένε οι πιτσιρικάδες; «Πιο τίποτα πεθαίνεις!»). Αλλάζοντάς το, αιφνίδια και «αντισυμβατικά», αντικαθιστώντας το με κάτι εντελώς «νέο», αναζωογονείτε αυτή την ίδια την ουσία των «θεσμών». Ακονίζετε τα εργαλεία σας (υπερπολύτιμα μα την αλήθεια) για ακόμα καλύτερες ημέρες (του καπιταλισμού). Βάζετε «σκληρό» και «αντισυστημικό» προσωπείο, φρεσκάρετε το (σκουριασμένο) προφίλ της δουλικής δεξιάς και μοστράρετε νέα «ηθική» του συντηρητικού χώρου, αποθαρρύνοντας όποιον λαϊκιστή τσόγλανο επιχειρήσει στο μέλλον να το παίξει Τσίπρας στη θέση του Τσίπρα. 

Εμπρός λοιπόν, ιδού η Ρόδος. Κρατήστε, αν θέλετε, τις εθνικοπατριωτικές κορώνες (χλιαρές είναι έτσι κι αλλιώς, δεν πείθουν κανέναν) αλλά ρίξτε τον Τσίπρα, μέσω Πάκη. Επιστρατεύστε, εν ανάγκη, τον Βούδα. Εκείνον τον σύζυγο της χειρουργού, δεν θυμάμαι πώς τον λεν. Εκείνον που πάντα ήλεγχε τον Πάκη, που πάντα σιγοντάριζε τον Τσίπρα. Αν πράγματι πιστεύει ότι δεν υπάρχει Μακεδονικό έθνος, ας βοηθήσει στην απόσυρση. Κι όταν πάρετε την εξουσία, τα βρίσκετε στη μοιρασιά! 

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Τι να ΄ναι άραγε αυτό το «Διεθνές Δίκαιο»;



«... εἶναι τὸ δίκαιον οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον».

Ο πολύς Ευάγγελος Βενιζέλος, διαπρεπής καθηγητής συνταγματολόγος. 


Ο άρχων Προκόπιος Παυλόπουλος, της ιδίας ιδιότητος και ειδικότητος. 


Αμφότεροι αποφαίνονται, κατά καιρούς, γνωμοδοτούν, δηλώνουν, αρθρογραφούν περί «διεθνούς δικαίου». (Μαζί τους, βέβαια, κι άλλοι πολλοί). Μεγάλου ειδικού βάρους νομικοί, αναμφισβήτητης αξίας, εγνωσμένου κύρους. Πού τους χάνεις, πού τους βρίσκεις; Σε ημερίδες και εφημερίδες, σε συνέδρια και φόρα, σε κανάλια και ραδιόφωνα, να μασούν-αναμασούν-μηρυκάζουν το ίδιο ρεφρέν: «διεθνές δίκαιο». 

Μερικοί κακοήθεις ίσως προβάλλουν αντιρρήσεις. Ίσως εγείρουν ερωτήματα για την επάρκεια των εγκρίτων αυτών. Για το ποιον και το παρελθόν τους. Ίσως αναρωτηθούν, λόγου χάριν, τι δουλειά έχει το «δίκαιο» γενικότερα, με την επιβολή κεφαλικού φόρου μέσω τον λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος. Ίσως διερωτηθούν ποιο «δίκαιο» επιβάλλει διορισμούς και μονιμοποιήσεις δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων σε έναν νεκρό δημόσιο τομέα ή τη νομιμοποίηση αναλόγου αριθμού παρανόμων μεταναστών σε ένα κράτος που μαστίζεται από την υπογεννητικότητα. Δεν βαριέστε. Κακοήθεις είναι, κακοήθειες λένε. Γι αυτό άλλωστε υπάρχουν οι δικαστές. Για να τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί όποιον «κακοήθη» απειλεί τους θεσμούς. 

«Διεθνές δίκαιο» λοιπόν. Ψωμοτύρι των θεσμικών. 

Τι να ΄ναι όμως αυτό το πράγμα; Ακούγεται ωραίο. Βαρύ(γδουπο). Καθησυχαστικό. Ένα «δίκαιο» με διεθνή εφαρμογή. Ένας παγκόσμιος νόμος. Μια πλανητική ασπίδα προστασίας των αδυνάμων. Ένας «δίκης οφθαλμός», στον οποίο μπορεί να εμπιστευθεί η μικρή και ασθενική Ελλάς την ασφάλειά της. Η σύγχρονη θεά Θέμις στην οποία η πτωχή πλην τιμία Ελλάς μπορεί να προστρέχει προκειμένου να διαφυλάξει τα όσια και ιερά της. 

«Διεθνές δίκαιο». Η εξασφάλισή μας έναντι του αλυτρωτισμού των Σκοπιανών. Αρκούν οι συμφωνίες υπό τους κανόνες του διεθνούς δικαίου για να ησυχάσουμε άπαξ και δια παντός από τις επιβουλές των Βορείων γειτόνων. Έτσι διατείνονται οι ειδικοί. Έτσι διατυμπανίζουν οι σοφοί. Έτσι διαβεβαιώνουν οι ειδήμονες. 

Ασφαλώς εννοούν το «διεθνές δίκαιο» υπό το οποίο: 
1) Έχουν παρέλθει 40 και πλέον χρόνια βάρβαρης κατοχής τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους Τούρκους ιμπεριαλιστές 
2) Επί 40 και πλέον χρόνια χιλιάδες Κύπριοι υπήκοοι εξακολουθούν να αγνοούνται εντός του κυπριακού κράτους 
3) Επί 40 και πλέον χρόνια η πρωτεύουσα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι διαιρεμένη και περιλαμβάνει «νεκρή ζώνη» 

Και ακόμη: 
Υπό το ίδιο «διεθνές δίκαιο» διαμελίσθηκαν κράτη (π.χ Σερβία) και αποδιοργανώθηκαν κράτη (π.χ Ιράκ, Λιβύη). 
Υπό το ίδιο «διεθνές δίκαιο» κράτη υποχρεώθηκαν σε ασφυξία (Κούβα), απώλεσαν βίαια εκλεγμένες κυβερνήσεις (π.χ Ελλάς, Χιλή) και λαϊκοί ηγέτες δολοφονήθηκαν (αμέτρητοι). 
Υπό το ίδιο «διεθνές δίκαιο» κηρύχθηκαν σταυροφορίες για τη σωτηρία ανύπαρκτων νεογνών που πετάχθηκαν από τις θερμοκοιτίδες (Κουβέιτ), αλλά δεν κηρύχθηκαν για τη σωτηρία χιλιάδων υπαρκτών παιδιών που εκτελέστηκαν σε στρατόπεδα προσφύγων ή τάφηκαν κάτω από σιωνιστικές μπουλντόζες παράνομων εποικισμών. 
Υπό το ίδιο «διεθνές δίκαιο» η ανθρωπότητα θρηνεί εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από πόλεμο για τα υποτιθέμενα πυρηνικά όπλα του Ιράκ, αλλά για τα πραγματικά πυρηνικά του Ισραήλ δεν ανοίγει μύτη. 

Μμμ ναι. Αυτά κάτι μού θυμίζουν: 
«... εἶναι τὸ δίκαιον οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον». «... το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυροτέρου» (Πλάτωνος, Πολιτεία)

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Εθνικιστές εμείς; Προδότες εσείς!



Για το άθυρμα που παριστάνει τον υπουργό εξωτερικών: 

Η πρώτη του επίσημη δήλωση είναι ότι δεν είναι «μαριονέτα της Ρωσίας» (ειδικός, φαίνεται, στις μαριονέτες, ποιος ξέρει γιατί…). Έπειτα υπερψηφίζει τις κυρώσεις των τραπεζιτών κατά της Ρωσίας. 

Μετά χορεύει Αμερικανιές με κάτι σφαγείς, που αυτοαποκαλούνται «φίλοι της Συρίας» (αυτοί αγαπάνε τόσο πολύ την Συρία που την ρημάξανε με πόλεμο και προσφυγιά).

 

Στη συνέχεια καλεί στην Ελλάδα τον χασάπη Ερντογάν, καταπίνει τις ροχάλες του Τουρκαλά και κρίνει την επίσκεψη πολύ επιτυχημένη. (Πράγματι τόσο επιτυχημένο ισλαμοφασιστικό παραλήρημα και επίδειξη υπεροχής του Σουλτάνου, είχε αιώνες να βιώσει ο ραγιάς). 

Το φασιστόμουτρο που καταπατά τις περιουσίες των Βορειοηπειρωτών (Ράμα ο σοσιαλησταράς) τον αποκαλεί κουφό γιατί το «Τσάμικο» είναι στο τραπέζι και μόνο αυτός κάνει ότι δεν ακούει και σπεύδει να τον επιβεβαιώσει (κάνει ότι δεν ακούει!). 


Τώρα πουλάει τη Μακεδονία και μας πετάει πορδές του τύπου «απέτυχε το συλλαλητήριό σας, δεν ήρθαν τα εκατομμύρια που περιμένατε παλιοεθνικιστές». Προσθέτει ότι έχει ήσυχη τη συνείδησή του και συνεχίζει να διαπραγματεύεται για το καλό της πατρίδας. 

Κοτζιά, συνείδηση δεν έχεις. Πιόνι είσαι και στα πιόνια απαγορεύεται να έχουν συνείδηση. Θυσιάζονται για να κερδίσει ο βασιλιάς την παρτίδα (είπα παρτίδα όχι πατρίδα). 
Τα εκατομμύρια που δεν ήρθαν είναι πολύ λιγότερα από τα εκατομμύρια που δεν σε ψήφισαν. Είσαι υπουργός κυβέρνησης μειοψηφίας που εκμεταλλεύτηκε καλπονοθευτικό σύστημα για να αποσπάσει την εξουσία. Δεν έχεις πλειοψηφία, ούτε θα έχεις και ποτέ. Δεν έχεις εξουσιοδότηση να διαπραγματευτείς οτιδήποτε, ούτε θα έχεις και ποτέ. 
Έχεις επιστρατεύσει παρακράτος «αντιεξουσιαστών» και «αριστεριστών» δηλαδή μπάτσων και ΚΥΠατζήδων με πολιτικά, με σκοπό να τρομοκρατήσεις τον λαό (αντισυγκεντρώσεις διοργανώνει μόνο το παρακράτος, αυτό είναι γνωστό στους πάντες, ανά τους αιώνες. Ο χουντικός που παριστάνει τον υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ θα έχει ασφαλώς πολύτιμη πείρα). 
Οι «απειλές» που λες ότι δέχεσαι, βρωμάνε προβοκάτσια, βρωμάνε ΚΥΠατζίλα και Αμερικανιά (γεια σου Ρούσση), που μας έρχεται λιγοθυμιά από τη μπόχα. (Ο χουντικός δεν θα διστάσει να βάλει και ζάχαρη στα ρεζερβουάρ των αρμάτων και να κατηγορήσει τους «εθνικιστές»). 

Δεν μασάμε. Έχεις περάσει τα όρια. Δεν θα είμαι τόσο επιεικής όσο ο Μίκης που σε είπε αριστερόστροφο φασίστα:

Αν εμείς είμαστε εθνικιστές, εσύ είσαι προδότης. 
Αν εμείς είμαστε εθνικιστές, είστε όλοι προδότες! 

Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι από το ιστολόγιο Σίβυλλα


Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Μα (σ)το όνομα είναι ο αλυτρωτισμός!



Τα επιχειρήματα της εγχώριας ελίτ, αυτών που «ξέρουν» (διότι ο λαός, κατ’ αυτούς, «δεν ξέρει»), είναι φαιδρά, όπως και αυτοί που τα ξεστομίζουν. Επιτρέψτε μου να τα αποδομήσω, για να μην σας βγαίνουν από πάνω οι άσχετοι, σε πιθανό διάλογο, αλλά και για να στρέψετε εναντίον της ελίτ οποιονδήποτε υγιή πιάστηκε στα δίχτυα της προπαγάνδας της. 

Επιχείρημα πρώτο: «όλοι τούς λένε Μακεδόνες», «100 χώρες τούς έχουν αναγνωρίσει» κτλ κτλ. 
Ανοησία. Κατ’ αρχάς ποιοι είναι οι «όλοι»: Οι «όλοι» είναι αυτοί που νομιμοποίησαν, δια της ενθαρρύνσεως ή της αδρανείας, την κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους ιμπεριαλιστές, τον στραγγαλισμό της Παλαιστίνης από τους Σιωνιστές και τη διάλυση κυρίαρχων κρατών στην ευρύτερη περιοχή μας. Είναι καθαρή υποκρισία, οι «όλοι», οι ισχυροί που χωρίζουν τον πλανήτη σε ζώνες «επιρροής» και οι υποτακτικοί τους, να επικαλούνται «ειρήνη και σταθερότητα» για να μας υποχρεώσουν να δεχθούμε ολίγη ή πολλή Μακεδονία στα βόρεια σύνορά μας. 
Επίσης, η αξία αυτών των δηλώσεων ως επιχειρημάτων είναι μηδαμινή. Η άποψη των πολλών δεν είναι κατ’ ανάγκην η σωστή. Πολύ περισσότερο όταν οι πολλοί είναι από διαπλεκόμενοι έως αδιάφοροι. Αφού «όλοι» τούς έχουν ΗΔΗ αναγνωρίσει ως Μακεδόνες και αφού αυτή η κατάσταση έχει παγιωθεί επί 25ετία, αφού δηλαδή «όλοι» έχουν ήδη δεχθεί το ψέμα, γιατί η εγχώρια ελίτ να χρησιμοποιεί αυτό το επιχείρημα; Αφού δίνει τόση σημασία στους «όλους» και όχι στην συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αφού οι «όλοι» ξέρουν και ο λαός δεν ξέρει, γιατί δεν θεωρεί δεδομένη την αναγνώριση ψεύτικων Μακεδόνων και αναλώνεται στο να κάμψει τις αντιστάσεις του λαού επισείοντας τους «όλους»; 
Η επίκληση των «όλων» είναι μέσο πίεσης, εξαναγκασμού, εκβιασμού. Δεν είναι επιχείρημα. 

Επιχείρημα δεύτερο: «είναι αστείο να τους φοβόμαστε, είναι ανίσχυροι». 
Υπεκφυγή. Κατ’ αρχάς δεν φοβόμαστε. Ο λαός μας δεν φοβάται άλλους λαούς. Η εγχώρια ελίτ είναι που φοβάται. Την υπερεθνική ελίτ. 
Ακόμη: οι υποτιθέμενοι «ανίσχυροι» είναι πολύ επικίνδυνοι, επειδή είναι θρασείς και έχουν πολύ επικίνδυνους προστάτες. Οι προστάτες τους είναι φονιάδες, κανονικοί και οικονομικοί. Νταβατζήδες και νονοί. Όταν μεγαλώσουν οι «ανίσχυροι», θα τους χρησιμοποιήσουν ως μπράβους. Ως γνωστόν ο μπράβος είναι εργαζόμενος και πρέπει να αμείβεται. Όταν ο μπράβος είναι φασίστας, η αμοιβή εκτός από οικονομική είναι και «εθνική». Όταν ο μπράβος-φασίστας δεν έχει έθνος θα πρέπει να πάρει από άλλους. Μαντέψτε ποιοι είναι οι άλλοι. 
Οι Σκοπιανοί μεσο-μακροπρόθεσμα θα εγείρουν αξιώσεις. Τελεία. Οι προστάτες τους είναι αυτοί στους οποίους χρωστάμε 320 δις. Να γιατί το επιχείρημα είναι γελοίο: ο νονός που μας στραγγαλίζει, μέσω της εγχώριας ελίτ μάς προτρέπει να μην φοβόμαστε τον εκκολαπτόμενο μπράβο. Τελεία και παύλα. 

Επιχείρημα τρίτο: «δεν είναι το όνομα το θέμα, είναι ο αλυτρωτισμός». 
Σόφισμα. Κεφαλαιώδους σημασίας η απάτη που στήνεται πάνω του. Το όνομα είναι ο αλυτρωτισμός και ο αλυτρωτισμός το όνομα. Ταυτίζονται. Θα έγραφα «στο όνομα κρύβεται ο αλυτρωτισμός», αλλά εδώ είναι φανερός, δεν κρύβεται. 
Επιχειρηματολογούν οι «γνώστες» ότι ένα όνομα (κάτι άυλο τάχα και αφηρημένο) δεν μπορεί να έχει σημασία. Όπως κι αν λέγονται οι γείτονες πρέπει να εστιάσουμε σε πρακτικά-πραγματικά-ρεαλιστικά θέματα: να ζητήσουμε να αποκηρύξουν την αλυτρωτική ρητορική, να αλλάξουν το Σύνταγμά τους, να απαλείψουν τα προκλητικά σύμβολα κτλ. 
Να έχουμε δηλαδή εγγυήσεις, ρητές και γραπτές για το ότι δεν έχουν βλέψεις. 
Ζητούν, συνεπώς, να παραχωρήσουμε ιδιοκτησία μας έναντι υποσχέσεων. Τμήμα υπαρκτής Ιστορίας μας έναντι κενών λόγων και αναξιόπιστων υπογραφών σε μια «συμφωνία». 

Και ποια, παρακαλώ, συμφωνία μπορεί να εγγυηθεί ότι ένας φασίστας θα καθίσει φρόνιμος; Μα … καμία! Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε εις τας αιωνίους μονάς, σε κάποιον σύμμαχο ονόματι Τσάμπερλεν, που ως πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας περιέφερε περιχαρής την υπογεγραμμένη από τον Χίτλερ συμφωνία «εντίμου ειρήνης» λίγο πριν ο Αδόλφος καταπιεί την Ευρώπη. 
Και ποιες, παρακαλώ, εγγυήσεις μπορούν να εξασφαλίσουν ότι ο ιμπεριαλιστής δεν θα εισβάλλει; Μα … δεν υπάρχουν! Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε και πάλι εις τας αιωνίους μονάς, σε κάποιον άλλον σύμμαχο ονόματι Ετσεβίτ (σοσιαλιστικών αρχών άτομο), ο οποίος ως πρωθυπουργός μιας εγγυήτριας δύναμης (η άλλη εγγυήτρια δύναμη ήταν η χώρα τού προηγουμένου συμμάχου), μας κληροδότησε μερικές χιλιάδες νεκρούς και αγνοουμένους, μια διαιρεμένη πρωτεύουσα και ένα ψευδοκράτος. 

Ας γίνει σαφές: ο αλυτρωτισμός είναι ενσωματωμένος στον σφετερισμό. Είναι στο όνομα. Το όνομα δεν είναι κάτι απλό, δεν είναι απλώς γραφειοκρατικό-διεκπεραιωτικό εργαλείο. Είναι ο πρώτος και κύριος καθοριστής της ταυτότητας. Αυτό διατυμπανίζουν και οι Σκοπιανοί με κάθε ευκαιρία (μόνο που η δική τους η ταυτότητα είναι πλαστή και μάλιστα κακέκτυπη). Το όνομα έχει πίσω του βιογραφικό, έχει ατομικό και οικογενειακό ιστορικό. Συνδέει το υποκείμενο με το παρελθόν, με δεσμούς αίματος, με καταγωγή, με παράδοση. Με προγόνους, ιστορία και πολιτισμό. Το όνομα που κατοχυρώθηκε με ιστορία αιώνων δεν ανταλλάσσεται με αέρα. 

Για να γίνει αντιληπτό και από τον πιο αδαή το απαράδεκτο του τρίτου επιχειρήματος, αντιστρέψτε τους «όρους» που υποτίθεται ότι η ελίτ μας διαπραγματεύεται με τους Σκοπιανούς. Θεωρήστε ότι απαιτούμε μόνο την αλλαγή του ονόματος (καθόλου Μακεδονία) και τίποτε άλλο. 
Ας μην λέγονται Μακεδόνες κι ας ονομάζουν τους δρόμους και τις πλατείες τους με Μακεδονικά ονόματα. Ας μην λέγονται Μακεδόνες κι ας σκούζουν σε όλα τα διεθνή φόρα ότι είναι απόγονοι του Αλέξανδρου. Ας μην λέγονται Μακεδόνες κι ας προβλέπει το Σύνταγμά τους την «απελευθέρωση» της Θεσσαλονίκης! Θα έχει κανείς μας αντίρρηση; Φυσικά όχι! Διότι έχουμε πλέον συνηθίσει. 
Έχουμε χορτάσει από «φίλους», «γείτονες» και «συμμάχους» που στο όνομα της σταθερότητας γυρεύουν Τσαμουριές καταπιέζοντας Ηπειρώτες. Έχουμε μπαϊλντίσει από «φίλους», «γείτονες» και «συμμάχους» που στο όνομα της φιλίας ξεριζώνουν μειονότητες, χαρακτηρίζουν casus belli νόμιμα δικαιώματά μας και γκριζάρουν νησιά. Έχουμε μπουχτίσει από «φίλους», «εταίρους» και «συμμάχους» που στο όνομα της ειρήνης μάς αφήνουν έρμαιο στις επιδιώξεις κάθε ιμπεριαλιστή. 
Στο όνομα λοιπόν, δικαίως κολλάμε. Το όνομα δεν το παραχωρούμε. Το όνομα το υπερασπιζόμαστε. ΑΥΤΟ είναι η ουσία τού αλυτρωτισμού. 
Δεν έχει η εγχώρια ελίτ επιχειρήματα. Έχει μόνο δικαιολογίες. Εκείνες του κομπλεξικού, του χέστη και του δωσίλογου. 

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Για κοίτα κόσμε πρεμούρα η ελληνική αριστερά να μη μείνει φασίστας ορφανός εκτός ΝΑΤΟ....



Ριζοσπάστες λέει, Σταλινικοί, Ενωτικοί, Κεντροαριστεροί, Σοσιαλιστές, Αντικαπιταλιστές και άλλες … δημοκρατικές δυνάμεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να λυθεί ένα πρόβλημα που δημιούργησαν οι προπολεμικοί ιμπεριαλιστές. Να λυθεί εις βάρος της αλήθειας και του αίματος. Υπέρ των νέων ιμπεριαλιστών. 

Διότι οι Σκοπιανοί είναι ψεύτες και κλέφτες. Διότι η μόνη τους έννοια είναι ν’ αρπάξουν. Διότι έχουν ως προαγωγούς τους διαχρονικούς φονιάδες. Τα Νατοϊκά όρνια. 

Δεν χρειάζεται καμία ανάλυση. Οι χειρότερες φάρες είναι αυτοί οι «Ανατολικοί» που από συνεργάτες του Χίτλερ, πέρασαν στον κόκκινο φασισμό του Στάλιν και μετά στην αγκαλιά του Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου και των λοιπών ιεράκων της Ουάσινγκτον. Άλλοτε εθνικοσοσιαλιστές, άλλοτε κομμουνιστές, τώρα νεοφιλελεύθεροι, αλλά πάντοτε φασίστες. Άλλοτε αντίπαλοι της Ελλάδας, άλλοτε σύμμαχοι της Ελλάδας, αλλά πάντοτε εχθροί της Ελλάδας. 

Και η ελληνική αριστερά, αυτή των κομμάτων και των συλλογικοτήτων (και σε κάθε περίπτωση των επιδοτήσεων και των ψήφων), τον χαβά της: «φιλία των λαών», «συναδέλφωση», «ειρήνη και σταθερότητα» και άλλα σπαραξικάρδια. Αβάντα στο ΝΑΤΟ οι κυβερνητικοί αριστεροί, αβάντα έμμεση και οι Σταλινικοί! (Οι τελευταίοι, ενώ δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑΝ λόγο να εμπλακούν σε εσωτερικό ζήτημα του ΝΑΤΟ, καμαρώνουν ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι νονοί που σκέφτηκαν το σύνθετο όνομα για το βαφτιστήρι! Τόση ηλιθιότητα!). Αβάντα οι «αντιμνημονιακοί», αβάντα οι «αντιρατσιστές», από κοντά και οι «αντιεξουσιαστές»! 

Σκύβουν άπαντες οι «αντιφασίστες», σκύβουν, σκύβουν και να ’τους στα τέσσερα. Για να πατήσουν στις πλάτες τους οι φασίστες. 
Πλάτες στους φασίστες. Για να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. 
Φούρια μεγάλη, βιάση, φαγούρα. Να μη μείνει φασίστας ορφανός εκτός ΝΑΤΟ. 
Όνομα τάχα, σύνθετο, διάλογος, συνεννόηση, οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στο βάθος ΝΑΤΟ. 

Τύφλα να ‘χουν οι δωσίλογοι δεξιοί του «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας». Κριτές γίνανε οι αφιλότιμοι της «προόδου», σε σόου τρίτης διαλογής. Σόου καπιταλιστικό, με διαγωνιζόμενους φαύλους και έπαθλο την ένταξη στο «Σύμφωνο». Κι έχουν και το θράσος τα ανδρείκελα να υποβιβάζουν το συλλαλητήριο. Να υβρίζουν το λαό που συμμετείχε. Να διαγκωνίζονται στα πορνοκάναλα (δικός τους ο χαρακτηρισμός) για το ποιος θα νοθεύσει τη λαϊκή βούληση. 

Άκουσον-άκουσον: αριστεροί να διατυμπανίζουν ότι δεν γίνεται εξωτερική πολιτική με συλλαλητήρια! Κι αυτήν ακόμα την αλφαβήτα της αριστεράς, ότι δηλαδή ΟΛΕΣ οι πολιτικές γίνονται με τον λαό αρωγό, με τον λαό στους δρόμους για να ενισχύεται μια φιλολαϊκή αριστερή κυβέρνηση στον αγώνα κατά των κεφαλαιοκρατών, την καταργήσανε!!
Ακούσατε-ακούσατε: αριστεροί να διαρρηγνύουν τα κοστούμια τους εναντίον πιθανού δημοψηφίσματος! Και το Σύνταγμα που μόνο για σοβαρό εθνικό θέμα επιτρέπει δημοψήφισμα στα παλαιά τους τα Τίμπερλαντ!! 

Τους προκαλώ λοιπόν. Όλους. Όλα τα «αριστερά», «κεντροαριστερά», «σοσιαλιστικά», «προοδευτικά» κόμματα και αποκόμματα, των σαλονιών και του περιθωρίου: μαζέψτε, καραγκιόζηδες, όλους τους κομματικούς στρατούς σας, όλα τα κομματόσκυλα, όλους τους παρακρατικούς αλήτες σας και διοργανώστε συγκέντρωση με θέμα «ναι στη σύνθετη ονομασία, έναντι όλων» ή όποιο άλλο θέμα σχετικά με το Σκοπιανό γουστάρετε. 

Να δούμε πόσα απίδια βάζει ο σάκος σας. Να δούμε ποιος είναι τέλος πάντων ο «λαός» σας.


Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Υπογράφουμε για τη Μακεδονία.



Τα μπάσταρδα τού Αδόλφου και τού Γιόζεφ, τα υιοθέτησε ο Ντόναλντ. 

Οι Μακεδόνες αδελφοί ζητούν την υπογραφή μας. 


Υπογράφουμε όλοι ΕΔΩ.
  

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Είναι ασφαλώς εξωφρενικό ο κλέφτης του 100% μιας αξίας, να παρουσιάζει ως υποχώρηση την επιστροφή του 50% και να καλεί το θύμα της κλοπής σε συμβιβασμό. Η μιζέρια όμως του νεοέλληνα, η δειλία του και οι γλοιώδεις ταγοί του, το δικαιολογούν απολύτως.



Πάρτε οποιαδήποτε πρόσφατη δημοσκόπηση θέλετε. Αν δεν τις πιστεύετε, δείτε τα αποτελέσματα των εκλογών τα τελευταία χρόνια. Χονδρικά (αλλά χαρακτηριστικά), τα κόμματα που έχουν αποφασίσει (και όχι απλώς συζητούν) να πουλήσουν την ιστορία της Μακεδονίας στα υιοθετημένα από τους Αμερικανούς ορφανά του Χίτλερ και του Στάλιν, συγκεντρώνουν περίπου 5 (πέντε) εκατομμύρια ψήφων. 

Αυτή δεν είναι απλώς η απόλυτη πλειοψηφία όσων μετέχουν στις εκλογές, είναι και απόλυτη πλειοψηφία όσων έχουν δικαίωμα ψήφου. Είναι η απόλυτη πλειοψηφία των Ελλήνων. Όσοι λοιπόν έχουν ψηφίσει και συνεχίζουν να ψηφίζουν τα κόμματα αυτά είναι συνυπεύθυνοι στην εκχώρηση των ιερών και οσίων μας σε φασίστες, ναζί και πάει λέγοντας. 

Μπορούμε ασφαλώς να κατανοήσουμε όσους πλανήθηκαν. Όσους, έστω, είχαν την αφελή αντίληψη ότι «δεν θα τολμήσουν». Αυτοί όμως είναι λίγοι. Εξαιρουμένων των ιδεοληπτικών εθνομηδενιστών, οι περισσότεροι ψηφίζουν αυτά τα κόμματα, με ταπεινά ελατήρια. Και μετά διαμαρτύρονται για τη Μακεδονία. Γελοίο. 

Να διορίσω το παιδί στο Δημόσιο μεν, Μακεδονία γη ελληνική δε. Αμ δε! 
Να σώσω τη σύνταξη και τα μιστά μεν, η Μακεδονία είναι μία και ελληνική δε. Αμ δε! 

Ας γίνει επιτέλους κατανοητό, μήπως καταφέρουμε και περισώσουμε κάτι: το περιβόητο «ευρώ» είναι χρεόγραφο. Είναι χρήμα δανεικό εξορισμού. Αυτοί που μας το δανείζουν, είτε το αξίζουμε είτε όχι, είτε το κερδίζουμε με τον ιδρώτα μας είτε όχι, μας πήραν τη γη μας και τώρα ζητούν και την ψυχή μας. Το ευρώ δεν πάει μόνο του. Αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας που περιλαμβάνει εξανδραποδισμό. 

Ας γίνει επιτέλους σαφές ότι οι πολιτικοί μας είναι σφουγκοκωλάριοι των ισχυρών με μόνη εναλλακτική την πεολειξία στους δανειστές. Γλοιώδη αθύρματα και τίποτε άλλο. 


Είναι ασφαλώς εξοργιστικό να ακούει κανείς τον πρωθυπουργό του ψευτοκρατιδίου, έναν σαφώς μη Μακεδόνα, να ανακοινώνει με περίσσεια θράσους ότι δεν θεωρεί εαυτόν τον μοναδικό απόγονο των αρχαίων Μακεδόνων. Είναι ασφαλώς εξωφρενικό ο κλέφτης του 100% μιας αξίας, να παρουσιάζει ως υποχώρηση την επιστροφή του 50% και να καλεί το θύμα της κλοπής σε συμβιβασμό. Η μιζέρια όμως του νεοέλληνα, η δειλία του και οι γλοιώδεις ταγοί του, το δικαιολογούν απολύτως. 

Και για να μην αφήσω κανέναν παραπονούμενο, θα αναλάβω και την ευθύνη που μου αναλογεί για λογαριασμό των «σκεπτόμενων». Εφόσον επιτρέψαμε στον γείτονα να καταλαμβάνει το πεζοδρόμιο με το Ι.Χ, στον δικυκλιστή να κινείται στο πεζοδρόμιο και στον κοπρίτη να ρυπαίνει και ηχορυπαίνει ασυστόλως, δεν μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε για την ποιότητα ζωής μας. Κατ’ αναλογίαν, εφόσον επιτρέψαμε στο ανθρωπάκι να ψηφίζει Τσίπρα, Μητσοτάκη, Καμμένο, Γεννηματά, Θεοδωράκη και θα του επιτρέψουμε να τους ξαναψηφίσει, δεν μπορεί, και την Μακεδονία θα την χάσουμε και ποιος ξέρει και τι άλλο. 

ΥΓ. Σε ότι με αφορά, έχω προτείνει ονομασία, σύνθετη και ελληνοπρεπή (και τα δύο συνθετικά από την ελληνική γλώσσα): PseudoMacedonia (ΨευτοΜακεδονία). Ασορτί με τους ψευτοαριστερούς και τους ψευτοπατριώτες νονούς της.
ΥΓ 2. Τη φωτογραφία δεν ξέρω γιατί την έβαλα. Ίσως επειδή ταιριάζει με κάποιες λέξεις του κειμένου. 

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Χιόνι



Τι καλά που 'ναι στο σπίτι μας 
τώρα που όξω πέφτει χιόνι! 
Το μπερντέ παραμερίζοντας 
τ' άσπρο βλέπω εκεί σεντόνι 
να σκεπάζει όλα τα πράγματα: 
δρόμους, σπίτια, δέντρα, φύλλα. 
Πόσο βλέπω μ' ευχαρίστηση 
μαζεμένη τόση ασπρίλα! 

Όμως, κοίτα, τουρτουρίζοντας 
το κορίτσι εκείνο τρέχει. 
Τώρα στάθηκε στην πόρτα μας. 
Ψωμί λέγει πως δεν έχει, 
πως κρυώνει, πως επάγωσε... 
«Έλα μέσα, κοριτσάκι,
το τραπέζι μας εστρώθηκε 
κι αναμμένο είναι το τζάκι!»

Κώστας Καρυωτάκης. 

Έτη πολλά και καλά σε όλους!